آزمايش

ديگر زمان آن رسيده است كه نسل چهارم پلاتفرم‌های موفق نوت بوك‌های سنترينو از اينتل شروع به كار كند. ما به شما اطلاعات كامل و همچنين آزمايش مفصلی را در اين رابطه خواهيم داد.

نسل چهارم سنترينو در شبكه‌های داخلی اسم Santa Rosa را به خود گرفته است: در اين ميان مانند نسل‌های گذشته صحبت از يك پردازنده موبايل، يك چيپ ست و يك حالت WLAN می‌باشد. همانند هر نسل جديدی از سنترينو، اينتل در Santa Rosa نيز عناصر را بهتر و مجهزتر كرده است: پردازنده جديد Core 2 Duo دارای سرعت سيستم بالاتری می‌باشد و در عين حال گفته شده كه در مصرف برق صرفه‌جوتر عمل می‌كند.

از جمله تعريفاتی كه از نسل جديد سنترينو شده است، تكنيك عالی و Dynamic Acceleration حالت جديد صرفه‌جو در برق با نام Super Low Frequency Mode ، حافظه فلاش قدرتمندتر و در عين حال صرفه‌جوتر با نام Intel Turbo Memory كه به نام Robson-Technik نيز معروف می‌باشد، گرافيك 3D بهتر در چيپ ست GMA X 3100 و حالتی از WLAN بنا به استانداردهای Draft-11n.

سعی داريم كه تكنيك مخفی شده در سنترينو را كامل معرفی كنيم. علاوه بر اين سعی می‌كنيم با آزمايشات فراوان بفهميم كه آيا Santa Rosa با پردازشگر جديد، تكنيك Robson و كارت گرافيكی قوی شده، دنيای جديدی را در نوت بوك‌ها عرضه خواهد كرد يا نه؟

برای اين آزمايش سه نوت بوك Santa Rosa انتخاب شده‌اند:

يكی از آنها را خود اينتل در اختيار ما قرار داده است، ديگری را Asus و سومی را سامسونگ. البته تنها يكی از دستگاه‌ها با Intel Turbo Memory مجهز شده بود.

از آنجا كه اين سه دستگاه از قسمت آزمايشگاه شركت‌ها به ما داده شده‌اند، اين امكان حتما وجود دارد كه دستگاه‌هايی كه به بازار ارائه می‌شوند بهتر از اينها باشند و نتايج آزمايش در آنها بهتر باشد.

پردازنده جديد نوت‌بوك‌ها را اينتل در اواسط سال 2006 معرفی كرد. Core2 Duo در ساختاری 65 نانومتری در Santa Rosa نيز بكار خواهد رفت. اين پردازنده پايه خود را باز هم بر هسته Merom گذاشته است، اما اينتل اين پردازنده را برای Santa Rosa توسعه داده و از آن سرعتی بالاتر و مصرف برق كمتر را خواستار است.

Santa Rosa شركت اينتل 6 مدل جديد از Core 2 Duo را ارائه می‌كند كه دو مدل آن، Low-Voltage بوده و بخصوص برای نوت‌بوك‌های Sub طراحی شده‌اند. پردازنده‌های جديد در سيستمی جايی خواهند گرفت كه اينتل با Core 2 Duo آن را ارائه می‌كرده است: مدل جديد اكنون t7700(2,49GHz)i می‌باشد كه باعث كنار گذاشتن Core 2 Duo T7600(2,33GHz)i می‌شود.

البته بايد گفت كه پردازنده‌های جديد اينتل، سيستم عددی را بيش از پيش غير قابل تشخيص می‌كنند:

تاكنون تمامی سی‌پی‌يوهای سری T7000‌ دارای چهار مگابايت و كاشه L2 بوده‌اند و سری T5000 دارای دو مگابايت و كاشه L2.

اكنون اينتل به سری T7100 تنها دو مگابايت و كاشه L2 را داده است. به علت سياست‌های قيمتی شركت اينتل، مدل گفته شده و مدل T7300 در بيشتر نوت‌بوك‌های Santa Rose ديده خواهد شد.

Core 2 Duo هم اكنون با سرعت سيستمی (Front Side Bus) برابر با 800 مگاهرتز كار می‌كند در حالی كه مدل قبلی تنها 677 مگاهرتز داشت. به همين دليل Core 2 Duo جديد از لحاظ سرعت 10 درصد افزايش پيدا كرده است. به عنوان سريعترين Santa Rose ،RAM همچنان تنها از DDR2-667 پشتيبانی می‌كند.

Overclock ديناميكی: جالب‌ترين بخش تغيير يافته در Dynamic Acceleration ،Core 2 Duo می‌باشد. در اين حالت در شرايطی خاص، پردازشگر با سرعت بالاتری كار می‌كند. مانند تمامی پردازشگرهای دو هسته‌ای، Core 2 Duo نيز كارايی بالايی را در نرم‌افزارهايی كه از هر دو هسته استفاده می‌كنند.

(Multi-Threading) و يا نرم‌افزارهای كاربردی كه به موازات هم اجرا می‌شوند. (Multi-Tasking) ارائه می‌دهد. در برنامه‌هايی كه تنها احتياج به يك هسته دارند يعنی (Single Threaded) يك پردازنده Dual-Core برتری نسبت به پردازنده‌های يك هسته‌ای ندارد.

اينتل می‌خواهد با كمك Dynamic Acceleration تغييری در اين مسئله ايجاد كند: هنگامی كه يك برنامه كاربردی Single-Threaded به كارايی بالايی نيازمند است، يكی از هسته‌های Core 2 Duo در حالت Overlock كار می‌كند و ديگری در حالت C3 كه صرفه‌جويی در مصرف برق است قرار دارد. پس پردازنده در اين حالت می‌تواند حداكثر با Clock مدل بعدی خود كار كند، پس يك هسته (2,0 گيگاهرتز) T7300 می‌تواند در Dynamic Acceleration حداكثر با (2,2 گيگاهرتز) كار كند و اين 200 مگاهرتز سريعتر از آنچيزيست كه قولش را داده است.

البته فراموش نشود كه يك پردازشگر حتی در Overclock نيز اجازه ندارد از TDP يا Thermal Design Power خود، پا را فراتر بگذارد: سيستم خنك كننده نيز نبايد برای Dynamic Acceleration به صورت اختصاصی تنظيم شود.

تاكنون پردازشگر تنها می‌توانست سرعت Clock و ولتاژ تامينی را با فشار وارده بر سيستم متناسب كند. در Santa Rosa، اينتل می‌تواند FSB-Clock را نيز به صورت دايناميك تغيير دهد. در اين ميان FSB از 800 مگاهرتز فعال تبديل به 400 مگاهرتز می‌شود البته تنها به صورت مجازی.

چرا كه تنها پردازشگر و ست‌چيپ با اين FSB مجازی كار می‌كنند و برای تمامی عناصر ديگر سيستم همان FSB كامل صدق می‌كند. در اين حالت Core2 Duo می‌تواند در مصرف برق صرفه‌جويی كند بدون اينكه قدرت و بازدهی كل سيستم كم شود.

در اين حالت Super LFM) Super Low Frequency)، پردازشگر در حالت فعال بيشترين ميزان برق را ذخيره می‌كند. برای ديدن يك دی وی‌دی و يا اجرای موسيقی نيز، اين ميزان بازدهی پردازشگر كاملا كافيست.

پردازشگر از Dynamic Clock و تناسب ولتاژ تنها زمانی استفاده می‌كند كه كاری برای انجام دادن داشته باشد و در حالت فعال باشد. برای اينكه برق كمتری استفاده شود. اين دو هسته سی‌پی‌يو در هر موقعيتی كه برايشان مهيا شود به يكی از حالت‌های ذخيره يعنی (C4 تا C1) در می‌آيند. كمترين حالت استفاده از برق در Core2 Duo در حالت Enhanced Deeper Sleep يعنی (DC4) می‌باشد.

پردازشگر در Santa Rosa سعی می‌كند با كمك ست چيپ بيشتر در حالت DC4 قرار بگيرد. به گونه‌ای كه برای مثال سوالات مربوط به ذخيره را كنترل و دفع می‌كند. گفتنی است كه Core2Duo جديد مانند نسل قديم خود از تكنولوژی 64 بيت و فن مجازی سازی اينتل پشتيبانی می‌كند.

ليستی از پردازشگرهای جديد را می‌توانيد در جدول زير مشاهده كنيد:

مدل پردازشگر	سرعت (گيگاهرتز)	سرعت FSB (مگاهرتز)	كاشه L2 (مگابايت)
Core 2 Duo T7700	2.4	800	4
Core 2 Duo T7500	2.2	800	4
Core 2 Duo T7300	2.0	800	4
Core 2 Duo T7100	0.8	800	4
Core 2 Duo L7500	1.6	800	4
Core 2 Duo L7300	1.4	800	4

بيشترين گردباد توليد شده در Santa Rosa را اينتل با تكنيك Robson ايجاد كرد. اين تكنيك هم اكنون نام قانونی Intel Turbo Memory را به خود گرفته است. قرار است اين تكنيك باعث سرعت بالاتر و مصرف برق كمتر در نوت‌بوك‌ها شود.

Turbo Memory از فنون Readydrive و ReadyLoost ويندوز ويستا پشتيبانی می‌كند.

برای اين كار از يك حالت حافظه فلاش استفاده می‌كند كه به عنوان بافر اضافی وارد عمل می‌شود. حافظه فلاش از طرفی سريعتر از يك هارد می‌باشد:

اطلاعاتی كه به جای هارد در حالت Robson قرار می‌گيرند، بدينوسيله سريعتر به RAM و سی پی يو دسترسی پيدا می‌كنند. از طرفی ديگر لازم نيست كه هارد زمانی كه حالت Robson در خدمت سوالات مربوط به اطلاعات قرار می‌گيرد، حتما كار كند. نوت‌بوك در اين حالت ميزان كمتری برق مصرف كرده و باتری مدت بيشتری كار خواهد كرد.

گرچه در يك هارد Hybrid در ويندوز ويستا Reaydrive به صورت مستقيم فعال می‌شود، در حالت Robson احتياج به يك درايور می‌باشد. كه اين مسئله در Matrix Storage Manager كه مربوط به اينتل می‌باشد جاسازی شده است.

مدل Robson را اينتل با 512 مگابايت و يا 1 گيگابايت حافظه فلاش ارائه می‌كند. جايگاه اين قسمت يا بر روی صفحه اصلی خود كامپيوتر می‌باشد و يا توسط يك Mini-Card برای قرار دادن در جای خاص خودش ارائه می‌شود.

چيپ ست موجود برای Santa Rosa كه نام Crestline را به خود گرفته است باز هم مانند نسل‌های قبلش در نسخه‌های متفاوتی ارائه می‌شود: PM965 بدون عملكرد گرافيكی 3D و GM965 با عملكرد گرافيكی 3D.

عملكرد گرافيكی جديد را اينتل Graphics Media Accelerator X3100(GMA)i ناميده است. اين سخت‌افزار از Direct-X-10 پشتيبانی می‌كند اما اينتل هنوز درايورهای مناسب را برنگزيده است چرا كه DX10 برای نوت‌بوك‌هايی كه گرافيك نصب شده‌ای را در خود دارند، امسال هنوز زياد مطرح نيست.

مانند نسل قبلی، GMAX3100 نيز با Aero ويستا سازگار است. گرچه اينتل سرعت عملكرد گرافيكی را از 250 مگاهرتز به 500 مگاهرتز رسانده است و از Shader Model 30 نيز پشتيبانی می‌كند اما باز هم اين ست چيپ با گرافيك نصب شده بيشتر برای صرفه‌جويی در مصرف برق می‌باشد تا بازی‌های 3D و در اين ميان X3100 استثنا نيست. كار اصلی آن اجرای ويديو می‌باشد و در اينجا اينتل با X3100 می‌خواهد قدم بزرگی را به جلو برداشته باشد: قرار است كه تكنيك Intel Clear Video كيفيت تصوير را بالاتر ببرد و اجرای بهتری از فيلم ارائه شود. برای مثال De-Interlacing انعطاف پذيری در گوشه پيكسل‌ها، گوشه‌های فرسوده شده و جلوه‌هايی ويژه را در عكس‌های محرك كمتر می‌كند. علاوه بر اين، تنظيمات نور، رنگ در اجرای ويديوها از هم اكنون مستقيما در درايور گرافيك قابل تغيير است.

چيپ گرافيكی علاوه بر اينها فشار وارده بر پردازشگر را در هنگام باز كردن كدهای MPEG2 و ويديو‌های WMV9 از بين می‌برد، البته در يك مورد اين توانايی را ندارد و آن هم عناصر HD می‌باشند كه با MPEG-4 فشرده گشته‌اند.

علاوه بر اين اينتل در GMAX3100 مديريت حافظه DVMT يا Dynamic Video Memory Technology را بهتر كرده است. هم اكنون عملكرد گرافيك موجود می‌تواند تا حداكثر 384 مگابايت از حافظه سيستم استفاده كند در صورتی كه نسل قبلی حداكثر تا 224 مگابايت قدرت استفاده از حافظه را داشت.

X3100 از عملكردهای صرفه‌جويی مانند D2PO يا Dynamic Display Power Optimzation پشتيبانی می‌كند. اين عملكرد باعث می‌شود كه صفحه بتواند ميان نمايش Progressive و interlaced تغيير حالت دهد تا برق بيشتری را بتواند ذخيره كند. از عملكردهای ديگر می‌توان DPST را نام برد كه مخفی از Display Power Saving می‌باشد و نور را با محتوای تصوير تنظيم می‌كند. يكی ديگر از عملكردهای DDRS يا Dynamic Refresh Rate Switching می‌باشد كه باعث كم شدن سرعت تكرار عكس در تصاوير ثابت می‌شود.

در درايور GMAX3100 شركت اينتل يك TV-Configurations-Wizard نصب كرده است: اين قسمت كمك بزرگی را در نشان دادن تصوير در تلويزيونی كه به يك نوت بوك متصل شده است انجام می‌دهد.

چيپ ست قابل حمل 965Express به عنوان ICH8M ،Southbridge را به همراه می‌آورد. اين بخش، عناصر ديگر را در نوت بوك با چيپ ست و پردازشگر مرتبط می‌سازد. يكی از ويژگی‌های ICH8M، سه عدد پورت سه گيگابايت در ثانيه می‌باشد. اين بخش دارای يك كانال P-ATA نيز می‌باشد. از تجهيزات ICH8M می‌توان دو محافظ EHCI را نام برد كه حداكثر از 10 پورت USB پشتيبانی می‌كنند.

در 6 عدد اسلات PCI Express موجود می‌توان حالات مختلفی مانند Robson ،WLAN، جايگاه Express card يا يك كارت Gigabit LAN را وصل كرد.

شركت اينتل عملكردی را به تكنولوژی Matrix Storage كه باعث مديريت يكان‌های Raid می‌شود اضافه كرده است: توسط rapid Recovery ‌درايو matrix Storage می‌تواند يك تصوير قابل بوت از هارد نوت بوك را در يك هارد خارجی طراحی و درست كند.

در اين ميان درايو خارجی، درايو را به عنوان بخشی از يكان Raid1 می‌بيند. در حالت خرابی، اين تصوير با كمك هارد خارجی قابل اجرا خواهد بود.

پس rapid Recovery باعث يك back up آسان از سيستم می‌شود كه تا كنون تنها در بعضی از نوت‌بوك‌ها مثلا HP و Lenovo آن هم با ابزارهای شخصی خود سازنده‌ها ممكن بود.

مدل WLAN مربوط به Santa Rosa كد 4965AGN را داشته و نام Kedron را به خود گرفته است و از Draft-11n پشتيبانی می‌كند كه طرح پيش‌سازی شده‌ای از WLAN استاندارديست كه دارای كد 802.11n خواهد بود. قرار است كه حالت استاندارد در پايان سال 2008 آماده شود.

بنا به گفته‌های شركت اينتل تنها يك ارتقا Firmware كافی خواهد بود كه مدل گفته شده را با 11n سازگار كرد. مدل Draft-11n سرعت تبادل بالاتر و مسافت طولانی‌تری را نسبت به 11g ارائه خواهد كرد.

اينتل قول سرعتی پنج برابر و مسافتی دو برابر را داده است. در اين ميان مدل 496AGN از فنونی مانند Channel Bonding ،Mimo و Packet Aggregation پشتيبانی می‌كند. در Mimo، عناصر WLAN، اطلاعات را همزمان توسط چند آنتن منتقل می‌كنند تا كيفيت فركانس را بالا ببرند. Kedron در تنظيمات استاندارد از سه آنتن برای ارسال و 2 آنتن برای دريافت (2×3) استفاده می‌كند.

در Packet Aggregation چند جعبه اطلاعاتی يكی می‌شوند: در اين حالت از سختی مديريت در هر جعبه اطلاعاتی كاسته می‌شود و ميزان اطلاعات بيشتری منتقل می‌شود. مدل Kedron از عامل Mini-Card-form استفاده كرده و توسط PCI-Express به سيستم وصل می‌شود. قابليت پشتيبانی از فركانس‌های 2,4(11b,11g) گيگاهرتز و 5(11a) گيگاهرتز می‌باشد.

از آنجا كه از سوی Wi-Fi-Alliance هنوز طرحی‍ مشخص برای دستگاه‌های سازگار Draft-11n ارائه نشده است، اينتل Connect With Centrino را زنده كرده است. در اين ميان اينتل مشغول آزمايش و هماهنگی ميان مدل Kedron با هر يك از عناصر ديگر Draft-11n است و دستگاه‌هايی كه با kedron همكاری و هماهنگی داشته باشند با نام و طرح (Connect With Centrino) مشخص می‌گردند.

شركت اينتل برای Santa Rosa لوگوی Centrino Pro را در نظر گرفته است. نوت بوك‌های Centrino Pro در سخت‌افزار تفاوت زيادی با بقيه نوت‌بوك‌های Santa Rosa ندارند.

اين لوگو ماند VPro برای آن دسته از كامپيوترهای قابل حمليست كه دارای عملكردهای مديريتی و سرويس دهی خاصی می‌باشد.

نوت بوك Centrino Pro علاوه بر عناصر معمولی موجود در Santa Rosa دارای يك ميان‌افزار و يك بايوس می‌باشد كه از تكنولوژی Active Management نسخه 205 از شركت اينتل پشتيبانی می‌كند. يك Admin می‌تواند نوت‌بوك Centrino Pro را توسط كابل شبكه و يا WLAN قسمت‌بندی، سرويس دهی و پشتيبانی كند. بدينوسيله هزينه‌های Support و وقت اتلاف شده كمتر خواهد شد.

اين مسئله Centrino Pro را مورد توجه شركت‌های بزرگ قرار داده است. البته به همين دليل هم بيشتر و يا می‌توان گفت تمامی نوت‌بوك‌های تجاری با اين لوگو عرضه خواهند شد.

در آزمايش Core 2 Duo جديد برای اولين بار از نسخه جديد Profi-Benchmarks Bapco Symark استفاده كرديم.

نسخه 2007 بدون هيچ مشكلی در ويندوز ويستا كار كرده و عوامل آزمايشی بسياری را برای پردازنده‌هايی دو هسته‌ای در بر دارد. در Sysmark 2007 نوت‌بوك Santa Rosa با 2,4GHz)Core 2 Duo T7700) ارزش كلی برابر با 98 را به دست آورده است. عامل مقايسه شده با اين عدد، نوت بوكيست از نسل قبلی با Core 2 Duo T7200 (دو گيگاهرتز) كه در جمع به 81 امتياز رسيده است. با اين وجود مدل T7700 حدودا 21 درصد سريعتر می‌باشد كه اين مسئله ناشی از سرعت Clock بالای سيستم می‌باشد.

بالاخص در مورد بخش Productivity كه مربوط به Sysmark بوده و در پردازنده قرار دارد بايد گفت كه مدل T7700، سی‌وشش درصد جلوتر از T7200 قرار گرفت.

اين تنها آزمايشی بوده است كه در آن Core 2 Duo جديد توانسته است نسل‌های قديم خود را از خود تا حد زيادی متمايز كند:

در CPU-Score مربوط به PC Mark 05 مدل T7700 باز هم به علت سرعت Clock بالا حدود 22 درصد از مدل T7200 پيشی گرفته است. گفتنی است كه مدل T7300 ( دو گيگاهرتز) از مدل قبلی خود بدتر شده است.

در CPU-Score مربوط به 3D Mark 06 كه قدرت بازی كردن در پردازشگرها را آزمايش می‌كند، مدل جديد Core 2 Duo نتوانست زياد چشمگير باشد:

نوت بوك T7700 در اين مسئله هيچ تفاوتی با T7600 (گيگاهرتز2/33) نداشت. T7300 نيز تنها كمی سريعتر از Core 2 Duo T7200 با دو گيگاهرتز كه نسل قبلی اوست بود.

بخش حيرت‌انگيز در اين آزمايشات مربوط به Dynamic Acceleration می‌باشد: ابتدا اصلا نمی‌شد معلوم كرد كه آيا اين تكنيك فعال است يا نه چرا كه حتی يك ابزار نرم‌افزاری برای Dynamic Acceleration نصب نشده بود.

در Benchmarh Cinebench نوت‌بوك‌هايی دارای Core 2 Duo T7300 در حالت Single-Threaded به 325 امتياز دست يافتند، البته در اين ميان نتوانستيم ثابت كنيم كه هسته فعال به Clock بالاتری رسيده است. در يكی از دستگاه‌های آزمايش شده در بايوس هسته پردازشگر دوم خاموش شد: پس از اين مسئله هسته فعال واقعا به صورت OverClock كار می كرد: همانگونه كه در مدل T7300 معمول است به جای دو گيگاهرتز ، 2/2 گيگاهرتز.

نتيجه Cinebench با كسب 349 امتياز حدودا 10 درصد بالاتر بود.

اگر نوت بوك در حالت استفاده از باتری بود، عملكرد Dynamic Acceleration فعال باقی می‌ماند حتی در مورد آن دسته از نوت‌بوك‌هايی كه دارای گزينه‌ای در بايوس برای خاموش كردن هسته دوم نبودند و در آنها عملكرد Dynamic Acceleration در حالت استفاده از برق كار نمی‌كرد.

پس Dynamic Acceleration در سخت‌افزار می‌باشد و پردازشگر از آن در نرم‌افزارها استفاده می‌كند. گفتنی است كه هنوز مشكلاتی در استفاده از آن در ويستا وجود دارد.

آزمايش: حافظه Turbo اينتل و زمان بازدهی باتری

برای حالت Robson در ويندوز ويستا يك ابزار نرم‌افزاری ويژه درست شده است: كنسول Intel Turbo Memory در اين بخش می‌توان برای حافظه فلاش كه در دستگاه استفاده شده ما يك گيگابايت بود، عملكردهايی مانند Ready boost و readydrive را فعال كرد. پس از هر تغيير در كنسول لازم است كه كامپيوتر restart شود.

يكی از Benchmarkهای شخصی شركت اينتل كه در سبيت نيز به نمايش گذاشته شده بود، قرار است فوايد Robson را ارائه دهد. گفتنی است كه چنين آزمايشی احتياج به فشار بالای كاری دارد كه بعيد است در طول يك روز كاری چنين فشاری بر يك كامپيوتر وارد شود. برخلاف گفته‌ها در آزمايش ما Intel Turbo Memory فوايد محسوسی را ارائه نكرد:

در آزمايش هارد مربوط به PC-Marh 05 ‌نتايج در حالت Readydrive فعال و غيرفعال هيچ تغييری نداشتند.

در Sysmark 2007 كامپيوتر قابل حملی كه دارای تكنيك Robson فعال بود، كندتر از كامپيوتری بدون اين تكنيك كار كرد.

حتی در حالت استفاده از باتری نيز: Robson فوايد چندانی ارائه نكرد:

در هنگام فعال شدن Intel Turbo Memory، زمان كاركرد باتری 6 دقيقه كوتاه‌تر شد. اما در كل بايد گفت كه در زمان استفاده از باتری، بازدهی خوب بود: در آزمايش ما، كه تظاهر شخصی بود كه به عنوان يك كاربر عادی مشغول به اطلاعات و كاربر روی متن بود، نوت‌بوك Santa Rosa حدودا 7/5 ساعت دوام آورد. كه البته اين بازدهی مربوط به باتری بزرگ آن با 79Wh می‌باشد. نوت بوك در اين ميان 10/6 وات مصرف داشته كه اين ميزان حتی برای دستگاهی كه دارای يك گرافيك نصب شده می‌باشد هم بسيار پايين است.

تاكنون اينگونه بوده است كه هر نسل جديدی از سنترينو نسبت به نسل قبلی خودش برق بيشتری را مصرف كرده است. اين موضوع نيز وجود دارد كه سيستم عامل ويستا باعث مصرف برق بيشتری نسبت به ويندوز ايكس‌پی و ... می‌شود اما بازهم در آزمايش مخصوص باتری نوت بوك، نتايج خوبی به دست آمد كه حاكی از عالی بودن پلاتفرم Santa Rosa بود.

شركت اينتل خودش اعتراف كرده است كه چيپ ست بكار برده شده برای بازی‌های جديد خوب نيست. می‌توان گفت كه بازی‌هايی برای اين چيپ ست مناسب می‌باشند كه حدودا سه سال از ارائه آنها گذشته باشد. توسط منطق گرافيكی جديد GMA X3100 اينتل بازدهی خود را دو برابر كرده است: در بازار 3D با كد 06 كارت X3100 توانست 507 امتياز بدست آورد كه نسبت به نسل قبلی يعنی GMA950 كه دارای 223 امتياز بوده است بالاتر و بهتر است. اين امتياز بالاتر كه X3100 توانسته است كسب كند به علت اين است كه از Shader Model 3.0 پشتيبانی می‌كند.

حتی در آزمايش Shader Model 2.0 نيز گرافيك جديد اينتل حدودا 50 درصد بهتر و بيشتر از GMA 950 می‌باشد. با توجه به اين نتايج، اينتل در بازدهی 3D به طبقات مبتدی كارت‌های گرافيكی ATI و Nvidia نزديك شده است: كارت GMAX3100 در 3D Mark 06 حدودا 200 امتياز كمتر از ATI Mobility Radeon X1300 يا Geforce Go7300 قرار دارد.

اما با توجه به اينكه بازی‌های جديد، احتياج به قدرت بازدهی و كيفيتی بالا دارند، حتی كارت GMA X3100 توسعه يافته، نيز هنوز به درد بازی‌های جديد نمی‌خورد مگر اينكه راضی باشيد كه با كيفيت پايين بازی كنيد.

نسل جديد سنترينو پرش بزرگی را در تكنيك انجام نداده است. منظور ما از پرش بزرگ برای مثال تعويضی از پردازشگرهای يك هسته‌ای به دو هسته‌ای می‌باشد. اين نوع بهبود يافته Core 2 Duo در همان سرعت Clock زياد سريعتر از نسل قبلی خود نمی‌باشد اما اينگونه كه به نظر می‌رسد كمی صرفه‌جوتر شده است.

گرچه گرافيك نصب شده تا حد ممكن توسط اينتل ارتقا يافته است اما بازدهی 3D هنوز هم جز قدرت‌های اينتل به حساب نمی‌آيد. در نصب يك WLAN جديد در سنترينو شركت اينتل با Santa Rosa سرعت را كمی افزايش داده است: مدل WLAN بنا به Draft-11n اكنون سريعتر از نسل‌های قبلی خود در نوت‌بوك‌ها قابل استفاده است.

نسل قبلی زمانی در سنترينو نصب شد كه مدل 11b يا 11g در حالت استاندارد در نوت‌بوك‌ها ريشه دوانده بود. فوايد زياد مدل جديد Centrino Pro بيشتر برای شركت‌های بزرگ و بخش‌های IT می‌باشد. شركت‌های بزرگ مشتريان ثابتی برای شركت اينتل خواهند بود. اما برای كاربران عادی مدل Centrino Pro هنوز دليل كافی برای اثبات و برتری ندارد.

در پشت تكنيك جالب و جديد Santa Rosa هنوز سوالات و شك‌هايی وجود دارد چرا كه در دستگاه‌های آزمايش شده توسط ما، نه تكنيك Dynamic Acceleration و نه Turbo Memory به درستی با دستگاه ارتباط نداشت.

اينكه واقعا چه قدرتی در آنها نهفته است و يا اينكه چه قدر می‌توانند در انرژی صرفه‌جويی كنند را بايد در سری اول ارائه شده در بازار دوباره آزمايش كرد.

تكنيك Dynamic Acceleration گر چه تنها در حالت استفاده از باتری فعال شد اما در كل می‌توان گفت كه "می‌توان ثابت كرد كه كار كرده است"، اما Turbo Memory بايد از نظر درايور بهبود يابد. گفتنی است كه نبود عملكردی مانند Rapid Recovery حاكی از آن است كه زمان شروع ارائه Santa Rosa بيش از اندازه زود بوده است.